@3 Sī. nāma 4 ka. tattheva koci nāgo bhaddako Hatthīhī"ti yūthaṃ pahāya manussapathaṃ gacchanto pālileyyakavanasaṇḍe bhagavantaṃ disvā ghaṭasahassena nibbāpitasantāpo viya nibbuto hutvā satthu santike aṭṭhāsi. So tato paṭṭhāya satthu vattapaṭivattaṃ karonto mukhadhovanaṃ deti, nhānodakaṃ āharati, dantakaṭṭhaṃ deti, pariveṇaṃ sammajjati, araññato madhurāni phalāphalāni āharitvā satthuno deti. Satthā paribhogaṃ karoti.

Ekadivasaṃ satthā rattibhāgasamanantare caṅkamitvā pāsāṇaphalake nisīdi. Hatthīpi avidūre ṭhāne aṭṭhāsi. Satthā pacchato oloketvā na kiñci addasa, evaṃ purato ca ubhayapassesu ca. Athassa "sukhaṃ vatāhaṃ aññatra tehi bhaṇḍanakārakehi vasāmī"ti cittaṃ uppajji. Hatthinopi "mayā nāmitaṃ sākhaṃ aññe khādantā natthī"tiādīni cintetvā "sukhaṃ vata ekakova vasāmi, satthu vattaṃ kātuṃ labhāmī"ti cittaṃ uppajji. Satthā attano cittaṃ oloketvā "mama tāva īdisaṃ cittaṃ, kīdisaṃ nu kho hatthissā"ti tassāpi tādisameva disvā "sameti no cittan"ti imaṃ udānaṃ udānesi:-

"etaṃ nāgassa nāgena īsādantassa hatthino

sameti cittaṃ cittena yadeko ramatī vane"ti.

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๑๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปาลิเลยยสูตร”