“ภิกษุ สิ่งใดไม่เที่ยง เธอพึงละความพอใจ ๑- ในสิ่งนั้น”

@เชิงอรรถ :

@๑ ความพอใจ ในที่นี้หมายถึงความพอใจด้วยอำนาจตัณหา (สํ.ข.อ. ๒/๖๕/๓๐๘)

“ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพระองค์เข้าใจแล้ว ข้าแต่พระสุคต ข้าพระองค์ เข้าใจแล้ว”

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๔๐๘

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อนิจจสูตร”