๒๓-๑๑๒. สารคันธาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๙๐

[๕๔๑] สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยน มิเธกจฺโจ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สารคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯเปฯ เผคฺคุคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ ตจคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ ปปฏิกคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ ปตฺตคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ ปุปฺผคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ ผลคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ รสคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ ฯ คนฺธคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชตีติ ฯ อิธ ภิกฺขุ เอกจฺโจ กาเยน สุจริตํ จรติ วาจาย สุจริตํ จรติ มนสา สุจริตํ จรติ ตสฺส สุตํ โหติ คนฺธคนฺเธ อธิวตฺถา เทวา ทีฆายุกา วณฺณวนฺโต สุขพหุลาติ ฯ ตสฺส เอวํ โหติ อโห วตาหํ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา คนฺธคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ สหพฺยตํ อุปปชฺเชยฺยนฺติ ฯ โส อนฺนํ เทติ ปานํ เทติ วตฺถํ เทติ ยานํ เทติ มาลํ เทติ คนฺธํ เทติ วิเลปนํ เทติ เสยฺยํ เทติ อาวสถํ เทติ ปทีเปยฺยํ เทติ ฯ โส กายสฺส เภทา ปรํ มรณา คนฺธคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชติ ฯ อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย เยน มิเธกจฺโจ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา คนฺธคนฺเธ อธิวตฺถานํ เทวานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชตีติ ฯ (เอวํ เอกปิณฺฑิเกน เอกสตญฺจ ทฺวาทส จ สุตฺตนฺตา ภวนฺติ) ฯ คนฺธพฺพกายสํยุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ตสฺสุทฺทานํ สุทฺธกํ จ สุจริตํ ๑ ทาตา หิ อปเร ตโย ๒ ทานูปการา ทสธา ๓ คนฺธพฺพา สุปฺปกาสิตาติ ฯ _______________ #๑ โป. สุทฺธกํ จ สุจริตํ จ ฯ ๒ ม. ยุ. ทส. ฯ ๓ ม. สตมา ฯ วลาหกสํยุตฺตํ

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๓๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๓-๑๑๒. สารคันธาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๙๐