พระสุตตันตปิฎก · อนิจจวรรค
๖. อนัตตสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๔๔ · บรรทัด ๕๑๑
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๔๔] พระนครสาวัตถี. ณ ที่นั้นแล ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย รูปเป็นอนัตตา รูปนั้นไม่ใช่ของเรา ไม่เป็นเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ข้อนี้ อริยสาวก พึงเห็นด้วยปัญญาอัน ชอบตามความเป็นจริงอย่างนี้ เวทนาเป็นอนัตตา ฯลฯ สัญญาเป็นอนัตตา ฯลฯ สังขารเป็น อนัตตา ฯลฯ วิญญาณเป็นอนัตตา ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่ อย่างนี้ ฯลฯ ย่อมรู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี. จบ สูตรที่ ๖. ๗. อนิจจเหตุสูตร ว่าด้วยความเป็นอนิจจังแห่งเหตุปัจจัย
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๔๔ หน้าที่ ๒๒ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นในอนิจจวรรค
- ๑. อนิจจสูตรข้อ ๓๙ · บรรทัด ๔๖๑
- ๒. ทุกขสูตร ที่ ๑ข้อ ๔๐ · บรรทัด ๔๗๓
- ๓. อนัตตสูตร ที่ ๑ข้อ ๔๑ · บรรทัด ๔๘๐
- ๔. อนิจจสูตร ที่ ๒ข้อ ๔๒ · บรรทัด ๔๘๙
- ๕. ทุกขสูตร ที่ ๒ข้อ ๔๓ · บรรทัด ๕๐๐
- ๗. อนิจจเหตุสูตรข้อ ๔๕ · บรรทัด ๕๒๐
- ๘. ทุกขเหตุสูตรข้อ ๔๖ · บรรทัด ๕๒๙
- ๙. อนัตตเหตุสูตรข้อ ๔๗ · บรรทัด ๕๓๙
- ๑๐. อานันทสูตรข้อ ๔๘ · บรรทัด ๕๔๙