พระสุตตันตปิฎก · กิเลสสังยุตต์

๘. ตัณหาสูตร

เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๕๐๕ · บรรทัด ๕๙๓๖

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๕๐๕] พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน รูปตัณหา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททตัณหา ฯลฯ ใน คันธตัณหา ฯลฯ ในรสตัณหา ฯลฯ ในโผฏฐัพพตัณหา ฯลฯ ในธรรมตัณหา ฯลฯ นี้เป็นอุปกิเลส แห่งจิต. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแล ภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้ เมื่อนั้น จิต ของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ อันเนกขัมมะอบรมแล้ว ควรแก่การงาน ปรากฏใน ธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา. จบ สูตรที่ ๘.

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ตัณหา
รูปสัญเจตนาE-Tipitaka
ตัณหา
ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททสัญเจตนาE-Tipitaka
ตัณหา
ในคันธสัญเจตนาE-Tipitaka
ตัณหา
ในรสสัญเจตนาE-Tipitaka
ตัณหา
ในโผฏฐัพพสัญเจตนาE-Tipitaka
ตัณหา ฯลฯ
ในธรรมสัญเจตนาE-Tipitaka
๘. ตัณหาสูตร ว่าด้วยอุปกิเลสแห่งจิตE-Tipitaka

ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๕๐๕ บรรทัดที่ ๕๙๓๖–๕๙๔๔ หน้าที่ ๒๖๒ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นในกิเลสสังยุตต์

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๑๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org