พระสุตตันตปิฎก · ขัชชนิยวรรค
๒. สมุทยสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๑๕๐ · บรรทัด ๑๘๖๒
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๕๐] พระนครสาวัตถี ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับแล้ว ย่อมไม่ ทราบชัดตามความเป็นจริง ซึ่งความเกิด ความดับ คุณ โทษ และอุบายเครื่องสลัดออกแห่ง รูป ฯลฯ แห่งเวทนา ฯลฯ แห่งสัญญา ฯลฯ แห่งสังขาร ฯลฯ แห่งวิญญาณ. ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย ส่วนอริยสาวก ผู้ได้สดับแล้ว ย่อมรู้ชัดตามความเป็นจริง ซึ่งความเกิด ความ ดับ คุณ โทษ และอุบายเครื่องสลัดออกแห่งรูป ฯลฯ แห่งเวทนา ฯลฯ แห่งสัญญา ฯลฯ แห่งสังขาร ฯลฯ แห่งวิญญาณ. จบ สูตรที่ ๒. ๓. สมุทยสูตรที่ ๒ ว่าด้วยการรู้ความเกิดดับแห่งขันธ์ ๕
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๑๕๐ หน้าที่ ๘๒ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นในขัชชนิยวรรค
- ๑. อัสสาทสูตรข้อ ๑๔๙ · บรรทัด ๑๘๕๓
- ๓. สมุทยสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๕๑ · บรรทัด ๑๘๗๑
- ๔. อรหันตสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๕๒ · บรรทัด ๑๘๗๗
- ๕. อรหันตสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๕๔ · บรรทัด ๑๙๐๗
- ๖. สีหสูตรข้อ ๑๕๕ · บรรทัด ๑๙๒๐
- ๗. ขัชชนิยสูตรข้อ ๑๕๘ · บรรทัด ๑๙๕๕
- ๘. ปิณโฑลยสูตรข้อ ๑๖๕ · บรรทัด ๒๐๔๒
- ๙. ปาลิเลยยสูตรข้อ ๑๗๐ · บรรทัด ๒๑๑๑
- ๑๐. ปุณณมสูตรข้อ ๑๘๒ · บรรทัด ๒๒๒๘