บทว่า เสวโต จาปิ เวทนํ ได้แก่ เสพอยู่ซึ่งเวทนาอันเป็นโลกุตตระที่เกิดแล้ว อันสัมปยุตด้วยมรรค ๔.

บทว่า ขิยฺยติ ได้แก่ ถึงความสิ้นไป.

ข้อนั้นคืออะไร. คือ ทุกข์บ้าง กิเลสชาตบ้าง.

บทว่า อญฺญตโร ได้แก่ เป็นรูปหนึ่งในจำนวนพระอสีติมหาสาวก. ดังนั้น จึงตรัสเฉพาะวัฏฏะและวิวัฏฏะเท่านั้น แม้ด้วยพระคาถาทั้งหลายในพระสูตรนี้. จบอรรถกถาทุติยสังคัยหสูตรที่ ๒