บทว่า อนฺเตวาสิกมาณวกา ความว่า แม้ชนเหล่าใดเป็นคนแก่ในที่นั้น ชนเหล่านั้น ท่านเรียกว่ามาณพ เหมือนกัน เพราะเป็นอันเตวาสิก.

บทว่า เตนุปสงฺกมึสุ ความว่า มาณพเหล่านั้นเรียนศิลปะแต่เช้า ครั้นเย็นคิดว่า เราจักนำฟืนมาให้อาจารย์ ดังนี้ เข้าป่าแล้วเข้าไปทางกุฎีนั้น.

บทว่า ปริโต ปริโต กุฏิกาย ความว่า โดยรอบๆ กุฎีนั้น.

บทว่า เสโลกสฺสกานิ ความว่า จับหลังกันและกันโดดเล่นให้กายร้อนเหงื่อไหลข้างโน้นข้างนี้.