บทว่า กตกิญฺจิกฺขภาวนา แปลว่า ภาวนาที่เห็นแก่อามิสที่กระทำแล้ว.

อนึ่ง บาลีก็อย่างนี้เหมือนกัน. อธิบายว่า กระทำเพื่อประโยชน์แก่อันกล่าวถึงอามิสเล็กๆ น้อยๆ.

บัดนี้ พระเถระครั้นทำลายความหลงผิดของพวกพราหมณ์อย่างนี้แล้ว เมื่อจะแสดงคุณของพราหมณ์เก่าๆ อีก จึงกล่าวคำอาทิว่า จิตฺตญฺจ สุสมาหิตํ.

บรรดาบทเหล่านั้น ด้วยบทว่า สุสมาหิตํ พระเถระแสดงว่า จิตของพราหมณ์เหล่านั้นได้ตั้งมั่นด้วยดีด้วยอุปจารสมาธิและอัปปนาสมาธิ.