บทว่า อขิลํ ได้แก่ อ่อน คือไม่แข็ง.

ด้วยบทว่า โส มคฺโค พฺรหฺมปตฺติยา พระเถระเมื่อแสดงว่า นั้นเป็นทางบรรลุถึงพรหมผู้ประเสริฐ ก็พวกท่านเล่า ชื่อว่าเป็นพราหมณ์หรือ ดังนี้ จึงได้กล่าวอย่างนั้น.

บทว่า อคมํสุ นุ ขฺวิธ ตัดว่า อคมํสุ นุ โข อิธ.

บทว่า อธิมุจฺจติ ความว่า เป็นผู้น้อมไป คือติดอยู่ด้วยอำนาจกิเลส.