บทว่า โมสธมฺมํ คือ มีความพินาศเป็นสภาพ.

บทว่า ปโลกินํ คือ ทำลาย มีความแตกเป็นสภาพ.

บทว่า ผุสฺส ผุสฺส วยํ ผุสฺสํ ความว่า ถูกต้องความเสื่อมเพราะถูกต้องด้วยญาณ.

บทว่า เอวํ ตตฺถ วิรชฺชติ ความว่า ย่อมคลายความยินดีในเวทนาเหล่านั้น ด้วยประการอย่างนี้.