บทว่า ชราธมฺมํ ได้แก่ มีความแก่เป็นสภาวะ.

บทว่า พฺยาธิธมฺมํ ได้แก่ มีพยาธิเป็นสภาวะ โดยความเป็นปัจจัยแห่งการเกิดขึ้นแห่งพยาธิ.

บทว่า มรณธมฺมํ ได้แก่ มีความตายเป็นสภาวะ.

บทว่า โสกธมฺมํ ได้แก่ มีความโศกเป็นสภาวะ โดยความเป็นปัจจัยแห่งการเกิดขึ้นแห่งความโศก.