๗. อวิชชาสูตร ที่ ๒

๗. ทุติยอวิชฺชาปหานสุตฺตวณฺณนา

[๘๐] สตฺตเม สพฺเพ ธมฺมาติ สพฺเพ เตภูมกธมฺมา. นาลํ อภินิเวสายาติ อภินิเวสปรามาสคฺคาเหน คณฺหิตุํ ๑- น ยุตฺตา. สพฺพนิมิตฺตานีติ สพฺพานิ สงฺขารนิมิตฺตานิ. อญฺญโต ปสฺสตีติ ยถา อปริญฺญาตาภินิเวโส ชโน ปสฺสติ, ตโต อญฺญโต ปสฺสติ. อปริญฺญาตาภินิเวโส หิ ชโน สพฺพนิมิตฺตานิปิ อตฺตโต ปสฺสติ. ปริญฺญาตาภินิเวโส ปน อนตฺตโต ปสฺสติ, โน อตฺตโตติ. เอวํ อิมสฺมึ สุตฺเต อนตฺตลกฺขณเมว กถิตํ.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อวิชชาสูตร ที่ ๒”