ปติตฏฺฐาเนเยว วาลิกาย โอตฺถริตฺวา ปูติภาวํ อาปาทิตรุกฺโข วิย อาลสิยมหคฺฆโส เวทิตพฺโพ. เอวรูปํ หิ ปุคฺคลํ อามิสจกฺขุปจฺจยโลลํ วิสฺสฏฺฐอาจริยุปชฺฌายวตฺตํ อุทฺเทสปริปุจฺฉาโยนิโสมนสิการวชฺชิตํ สนฺธาย ปญฺจ นีวรณานิ อตฺถโต เอวํ วทนฺติ "โภ กสฺส สนฺติกํ คจฺฉามา"ติ ๒- อถ ถีนมิทฺธํ อุฏฺฐาย เอวมาห "กึ น ปสฺสถ, เอโส อสุกวิหารวาสี กุสีตปุคฺคโล อสุกํ นาม คามํ คนฺตฺวา ยาคุมตฺถเก ยาคุํ, ปูวมตฺถเก ปูวํ, ภตฺตมตฺถเก ภตฺตํ อชฺโฌหริตฺวา วิหารํ อาคมฺม วิสฺสฏฺฐสฺพฺพวตฺโต อุทฺเทสาทิวิรหิโต มญฺจํ อุปคจฺฉนฺโต มยฺหํ โอกาสํ กโรตี"ติ.

ตโต กามจฺฉนฺทนีวรณํ อุฏฺฐายาห "ตว ๓- โอกาเส กเต มยฺหํ กโตว โหติ, อิทาเนว ๔- นิทฺทายิตฺวา กิเลสานุรญฺชิโตว ปพุชฺฌิตฺวา กามวิตกฺกํ วิตกฺเกสฺสตี"ติ. ตโต พฺยาปาทนีวรณํ อุฏฺฐายาห "ตุมฺหากํ โอกาเส กเต มยฺหํ กโตว โหติ, อิทาเนว นิทฺทายิตฺวา อุฏฺฐิโต' วตฺตปฏิปตฺตึ กโรหี'ติ วุจฺจมาโน `โภ อิเม อตฺตโน กมฺมํ อกตฺวา อเมฺหสุ พฺยาวฏา'ติ นานปฺปการํ ผรุสวจนํ วทนฺโต อกฺขีนิ นีหริตฺวา วิจริสฺสตี"ติ. ตโต อุทฺธจฺจนีวรณํ อุฏฺฐายาห

@๓ ฉ.ม. โภ ตว ๔ ฉ.ม. อิทาเนว "ตุมฺหากํ โอกาเส กเต มยฺหํ กโตว โหติ, กุสีโต นาม วาตาหโต อคฺคิขนฺโธ วิย อุทฺธโต ๑- โหตี"ติ. อถ กุกฺกุจฺจนีวรณํ อุฏฺฐายาห "ตุมฺหากํ โอกาเส กเต มยฺหํ กโตว โหติ, กุสีโต นาม กุกฺกุจฺจปกโต โหติ, อกปฺปิเย กปฺปิยสญฺญํ กปฺปิเย จ อกปฺปิยสญฺญํ อุปฺปาเทตี"ติ. อถ วิจิกิจฺฉานีวรณํ อุฏฺฐายาห "ตุมฺหากํ โอกาเส กเต มยฺหํ กโตว โหติ. เอวรูโป หิ อฏฺฐสุ ฐาเนสุ มหาวิจิกิจฺฉํ อุปฺปาเทตี"ติ. ๒- เอวํ อาลสิยมหคฺฆสํ ปญฺจ นีวรณานิ จณฺฑสุนขาทโย วิย สิงฺคจฺฉินฺนํ ชรควํ อชฺโฌตฺถริตฺวา คณฺหนฺติ. โสปิ อริยมคฺคโสตํ โอตริตฺวา สมาธิกุลฺเล นิสินฺโน นิพฺพานสาครํ ปาปุณิตุํ น สกฺโกติ. (๔)

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทารุขันธสูตร ที่ ๑”