โส สายํ เถรุปฏฺฐานํ คนฺตฺวา วนฺทิตฺวา ปุจฺฉติ "กสฺมา ภนฺเต อาคตตฺถา"ติ. "อาวุโส ตํ อาทาย คนฺตฺวา อสุกตฺเถรสฺส สนฺติเก ธมฺมํ อุคฺคณฺหิตฺวา อสุกตฺเถรสฺส สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ อสุกสฺมึ นาม อรญฺเญ สมคฺคา สมณธมฺมํ กริสฺสามาติ อิมินา การเณน อาคตมฺหา"ติ. สาธุ ภนฺเต ตุเมฺห

คามวาสิโน อนุโมทนํ สุตฺวา ปุจฺฉึสุ ๒- "กุโต ภนฺเต เถรา อาคตา"ติ. เอเต อมฺหากํ อาจริยุปชฺฌายา สมานุปชฺฌายา สนฺทิฏฺฐสมฺภตฺตาติ. กสฺมา อาคตาติ. มํ คเหตฺวา คนฺตุกามตายาติ. ตุเมฺห ปน คนฺตุกามาติ. อาม อาวุโสติ. กึ วเทถ ภนฺเต, อเมฺหหิ กสฺส อุโปสถาคารํ การิตํ, กสฺส โภชนสาลา, กสฺส อคฺคิสาลาทโย การิตา, มงฺคลามงฺคเลสุ กสฺส สนฺติกํ คมิสฺสามาติ. มหาอุปาสิกาโยปิ ตตฺเถว นิสีทิตฺวา อสฺสูนิ ปวตฺตยึสุ. ทหโร "ตุเมฺหสุ เอวํ ทุกฺขิเตสุ อหํ คนฺตฺวา กึ กริสฺสามิ, เถเร อุยฺโยเชสฺสามี"ติ วิหารํ คโต.

เถราปิ กตภตฺตกิจฺจา ปตฺตจีวรานิปิ คเหตฺวา นิสินฺนา ตํ ทิสฺวาว "กึ อาวุโส จิรายสิ, ทิวา โหติ, คจฺฉามา"ติ อาหํสุ. อาม ภนฺเต, ตุเมฺห สุขิตา, อสุกเคหสฺส อิฏฺฐกามูลํ ฐิตสณฺฐาเนเนว ฐิตํ, อสุกเคหาทีนํ จิตฺตกมฺมมูลาทีนิ อตฺถิ, คตสฺสาปิ เม จิตฺตวิกฺเขโป ภวิสฺสติ, ตุเมฺห ปุรโต คนฺตฺวา อสุกวิหาเร จีวรโธวนรชนาทีนิ กโรถ, อหํ ตตฺถ สมฺปาปุณิสฺสามีติ. เต ตสฺส โอสกฺกิตุกามตํ ปตฺวา ตฺวํ ปจฺฉา อาคจฺเฉยฺยาสีติ ปกฺกมึสุ.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทารุขันธสูตร ที่ ๑”