โส กสฺสจิ นิทานมตฺตํ, กสฺสจิ อุปฑฺฒคาถํ, กสฺสจิ คาถํ อุปฏฺฐาเปนฺโต ๒- อยปฏเกน อาพนฺธนฺโต วิย ทหรสามเณเร สงฺคณฺหิตฺวา

โส ปาโตว คนฺตฺวา สนฺนิปาตสาลายํ ๒- ฐตฺวา อารามิเกสุ อาคเตสุ "อุปาสกา อสุกเขตฺเต ภาโค กุหึ, อสุกเขตฺเต กหาปณํ กุหินฺติอาทีนิ วตฺวา อญฺญสฺส เขตฺตํ คเหตฺวา อญฺญสฺส เทติ. ๓- เอวํ อนุกฺกเมน ตํ ตํ ปฏิเสเธนฺโต ตสฺส ตสฺส เทนฺโต ตถา อกาสิ, ยถา ยาคุหตฺถา ปูวหตฺถา ภตฺตหตฺถา เตลมธุผาณิตฆตาทิหตฺถา จ อตฺตโนว สนฺติกํ อาคจฺฉนฺติ. สกลวิหาโร เอกโกลาหโล โหติ, เปสลา ภิกฺขู นิพิชฺช อปกฺกมึสุ.

โสปิ อาจริยุปชฺฌาเยหิ วิสฺสตฺถกานํ ๔- พหุนฺนํ ทุพฺพจปุคฺคลานํ อุปชฺฌํ เทนฺโต วิหารํ ปูเรสิ. อาคนฺตุกา ภิกฺขู วิหารทฺวาเร ฐตฺวาว "วิหาเร เก วสนฺตี"ติ ปุจฺฉิตฺวา "เอวรูปา นาม ภิกฺขู"ติ สุตฺวา พาหิเรเนว ปกฺกมนฺติ. อยํ ปุคฺคโล สาสเน ติริยํ นิปนฺนตาย มหาชนสฺส ปจฺจยภาวํ อุปคโต อริยมคฺคํ โอตริตฺวา สมาธิกุลฺเล นิสินฺโน นิพฺพานสาครํ ปาปุณิตุํ น สกฺโกติ. (๘)

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทารุขันธสูตร ที่ ๑”