เทวานํ ปาริฉตฺโตว สพฺพผุลฺโล วิโรจตี"ติ.

กาปิลวตฺถเว สเกฺย พหุเทว รตฺตึ ธมฺมิยา กถายาติ เอตฺถ ธมฺมกถา นาม สนฺถาคารานุโมทนปฏิสํยุตฺตา ปกิณฺณกกถา เวทิตพฺพา. ตทา หิ ภควา อากาสคงฺคํ โอตาเรนฺโต วิย ปฐโวชํ อากฑฺฒนฺโต วิย มหาชมฺพุํ มตฺถเก คเหตฺวา จาเลนฺโต วิย โยชนีกํ มธุภณฺฑํ จกฺกยนฺเตน ปีเฬตฺวา มธุปานํ ปายมาโน ๑- วิย กปิลวตฺถุวาสีนํ สกฺยานํ หิตสุขาวหํ ปกิณฺณกกถํ กเถสิ. "อาวาสทานํ นาเมตํ มหาราช มหนฺตํ, ตุมฺหากํ อาวาโส มยา ปริภุตฺโต, ภิกฺขุสํเฆน จ ปริภุตฺโต, มยา จ ภิกฺขุสํเฆน จ ปริภุตฺโต ธมฺมรตเนน ปริภุตฺโตเยวาติ ตีหิ รตเนหิ ปริภุตฺโต นาม โหติ. อาวาสทานสฺมึ หิ ทินฺเน สพฺพทานํ ทินฺนเมว โหติ. ภุมฺมฏฺฐกปณฺณสาลาย วา สาขามณฺฑปสฺส วา อานิสํโส นาม ปริจฺฉินฺทิตุํ น สกฺกา. อาวาสทานานุภาเวน หิ ภเว ภเว นิพฺพตฺตสฺสาปิ สมฺพาธิตคพฺภวาโส ๒- น โหติ, ทฺวาทสหตฺโถ โอวรโก วิย มาตุกุจฺฉิอสมฺพาโธว โหตี"ติ เอวํ นานานยวิจิตฺตํ พหุํ ธมฺมิกถํ กเถตฺวา:-

"สีตํ อุณฺหํ ปฏิหนฺติ ตโต วาฬมิคานิ จ

สิรีสเป จ มกเส สิสิเร จาปิ วุฏฺฐิโย.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๒๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อวัสสุตสูตร”