รญฺโญ วาติ กสฺสจิเทว ปจฺจนฺตรญฺโญ วา. สทฺทํ สุเณยฺยาติ ปจฺจูสกาเล ปพุทฺโธ กุสเลน วีณาวาทเกน วาทิยมานาย มธุรสทฺทํ สุเณยฺย. รชนีโยติอาทีสุ จิตฺตํ รญฺเชตีติ รชนีโย. กาเมตพฺพตาย กมนีโย. จิตฺตํ มทยตีติ มทนีโย จิตฺตํ มุจฺฉิตํ วิย กรณโต มุจฺฉิยตีติ มุจฺฉนีโย. อาพนฺธิตฺวา วิย คหณโต พนฺธตีติ พนฺธนีโย. อลํ เฆ โภติ วีณาย สณฺฐานํ ทิสฺวา ตํ อนิจฺฉนฺโต เอวมาห. อุปธารเณติ เวฏฺฐเก ๑- โกณนฺติ จตุรสฺสสารทณฺฑกํ.

โส ตํ วีณนฺติ โส ราชา "อาหรถ นํ วีณํ, อหมสฺสา สทฺทํ ปสฺสิสฺสามี"ติ ตํ วีณํ คเหตฺ วา. ทสธา วาติอาทีสุ ปฐมํ ตาว ทสธา ผเลยฺย, อถสฺสา สทฺทํ อปสฺสนฺโต สตฺตธา ผเลยฺย, ตถาปิ อปสฺสนฺโต สกลิกํ สกลิกํ กเรยฺย, ตถาปิ อปสฺสนฺโต "สกลิกา ฌายิสฺสนฺติ, สทฺโท ปน นิกฺขมิตฺวา ปลายิสฺสติ, ตทา นํ ปสฺสิสฺสามี"ติ อคฺคินา ฑเหยฺย. ตถาปิ อปสฺสนฺโต "สลฺลหุกานิ มสิจุณฺณานิ วาเตน ภสฺสิสฺสนฺติ, สทฺโท สารธญฺญํ วิย ปาทมูเล ปติสฺสติ, ตทา นํ ปสฺสิสฺสามี"ติ มหาวาเต วา โอผุเนยฺย. ๒- ตถาปิ อปสฺสนฺโต "มสิจุณฺณานิ ยโถทกํ คมิสฺสนฺติ, สทฺโท ปน ปารํ คจฺฉนฺโต ปุริโส วิย นิกฺขมิตฺวา ตริสฺสติ ๓- , ตทา นํ ปสฺสิสฺสามี"ติ นทิยา วา สีฆโสตาย ปวาเหยฺย.

เอวํ วเทยฺยาติ สพฺเพหิปิเมหิ อุปาเยหิ อปสฺสนฺโต เต มนุสฺเส เอวํ วเทยฺย. อสตี กิรายนฺติ อสตี กิร อยํ วีณา, ลามิกาติ อตฺโถ. อสตีติ ลามกาธิวจนเมตํ. ยถาห:-

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๒๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. วีณาสูตร”