กุกฺกุโรปิ พหิ จรนฺโต เขมฏฺฐานํ น ปสฺสติ, เลฑฺฑุทณฺฑาทีหิ

อุปทฺทุโต โหติ. อนฺโตคามํ ปวิสิตฺวา อุทฺธนฏฺฐาเน ฉาริกํ พฺยูหิตฺวา นิปนฺนสฺส

สิงฺคาโล พหิ จรนฺโต รตึ น วินฺทติ, อามกสุสาเน มนุสฺสมํสํ ขาทิตฺวา นิปนฺนสฺเสว ปนสฺส ผาสุ โหติ. เอวเมว กาโยปิ อุปาทินฺนกชฺฌาสโย ปฐวีสนฺนิสฺสิตโผฏฺฐพฺพารมฺมโณ. ตถาหิ อญฺญํ อุปาทินฺนกํ อลภมานา สตฺตา อตฺตโนว หตฺถตเล สีสํ กตฺวา นิปชฺชนฺติ. อชฺฌตฺติกพาหิรา จสฺส ปฐวี อารมฺมณคฺคหเณ ปจฺจโย โหติ. สุอตฺถตสฺสาปิ ๑- หิ สยนสฺส เหฏฺฐาฐิตานมฺปิ วา ผลกานํ ๒- น สกฺกา อนิสีทนฺเตน วา อนุปิฬนฺเตน วา ๓- ถทฺธมุทุภาโว ชานิตุนฺติ อชฺฌตฺติกพาหิรา ปฐวี เอตสฺส โผฏฺฐพฺพชานเน ปจฺจโย โหติ.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๒๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ฉัปปาณสูตร”