๕. ปฐมกามภูสุตฺตวณฺณนา

[๓๔๗] ปญฺจเม เนลงฺโคติ นิทฺโทโส, เสตปจฺฉาโทติ เสตปฏิจฺฉาทโน. อนีฆนฺติ นิทฺทุกฺขํ. มุหุตฺตํ ตุณฺหี หุตฺวาติ ตสฺส อตฺถเปกฺขนตฺถํ ตีณิ ปิฏกานิ กณฺเณ กุณฺฑลํ วิย สญฺจาเลนฺโต "อยํ อิมสฺส อตฺโถ, อยํ อิมสฺส อตฺโถ"ติ อุปปริกฺขนตฺถํ มุหุตฺตํ หุตฺวา ตุณฺหี หุตฺวา. วิมุตฺติยาติ อรหตฺตผลวิมุตฺติยา. อิมํ ปน ปญฺหํ กเถนฺโต อุปาสโก ทุกฺกรํ อกาสิ. สมฺมาสมฺพุทฺโธ หิ "ปสฺสถ โน ตุมฺเห ภิกฺขเว เอตํ ภิกฺขุํ อาคจฺฉนฺตํ โอทาตกํ ตนุกํ ตุงฺคนาสิกนฺ"ติ ๒- อตฺตโน ทิฏฺเฐน กเถสิ. อยํ จ นยคฺคาเหน "อรหโต เอตํ อธิวจนนฺ"ติ อาห.