๖. โฆสิตสูตร

6. Ghositasuttavaṇṇanā

[129] Chaṭṭhe rūpā ca manāpāti rūpā ca manāpā saṃvijjanti. Cakkhuviññāṇañcāti cakkhuviññāṇaṃ saṃvijjati. Sukhavedaniyaṃ phassanti cakkhuviññāṇasampayuttaṃ upanissayavasena javanakāle sukhavedanāya paccayabhūtaṃ phassaṃ. Sukhā vedanāti ekaṃ phassaṃ paṭicca javane sukhavedanā uppajjati. Sesapadesupi eseva nayo.

Iti imasmiṃ sutte tevīsati dhātuyo kathitā. Kathaṃ? ettha hi cakkhuppasādo cakkhudhātu, tassārammaṇā rūpadhātu, cakkhuviññāṇaṃ viññāṇadhātu, cakkhuviññāṇadhātuyā sahajātā tayo khandhā dhammadhātu, evaṃ pañcasu dvāresu catunnaṃ catunnaṃ vasena vīsati. Manodvāre "manodhātū"ti āvajjanacittaṃ gahitaṃ, ārammaṇañceva hadayavatthuñca dhammadhātu, vatthunissitaṃ cittaṃ manoviññāṇadhātūti evaṃ tevīsati honti. Evaṃ tevīsatiyā dhātūnaṃ vasena dhātunānattaṃ vuttaṃ bhagavatāti dasseti.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. โฆสิตสูตร”