3. Aṭṭhasatapariyāyavagga

1. Sīvakasuttavaṇṇanā

[269] Tatiyavaggassa paṭhame moḷiyasīvakoti sīvakoti tassa nāmaṃ. Cūḷā panassa atthi, tasmā moḷiyasīvakoti vuccati. Paribbājakoti channaparibbājako. Pittasamuṭṭhānānīti pittapaccayāni. Vedayitānīti vedanā. Tattha pittapaccayā tisso vedanā uppajjanti, kathaṃ? ekacco hi "pittaṃ me kuppitaṃ, dujjānaṃ kho pana jīvitan"ti dānaṃ deti, sīlaṃ samādiyati, uposathakammaṃ karoti, evamassa kusalavedanā uppajjati, ekacco "pittabhesajjaṃ karissāmī"ti pāṇaṃ hanati, adinnaṃ ādiyati, musā bhaṇati, dasa dussīlayakammāni karoti, evamassa akusalavedanā uppajjati. Ekacco "ettakenapi me bhesajjakaraṇena pittaṃ na vūpasammati, alaṃ yaṃ hotu, taṃ hotū"ti majjhato kāyikavedanaṃ adhivāsento nipajjati, evamessa abyākatavedanāva uppajjati.

Sāmampi kho etanti taṃ taṃ pittavikāraṃ disvā attanāpi etaṃ veditabbaṃ. Saccasammatanti bhūtaṃ sammataṃ. Lokopi hissa sarīre sabalavaṇṇatādipittavikāraṃ