๙. โลหิจจสูตร
9. Lohiccasuttavaṇṇanā
[132] Navame makkarakaṭeti evaṃnāmake nagare. Araññakuṭikāyanti araññe katāya pāṭiyekkāya kuṭiyaṃ, na vihārapaccantakuṭiyaṃ. Māṇavakāti yepi tattha mahallakā, te mahallakakālepi antevāsikatāya māṇavakātveva vuttā. Tenupasaṅkamiṃsūti pāto sippaṃ uggaṇahitvā sāyaṃ "ācariyassa kaṭṭhāni āharissāmā"ti araññaṃ pavisitvā vicarantā yena sā kuṭikā, tenupasaṅkamiṃsu. Parito parito kuṭikāyāti tassā
Seleyyakānīti aññamaññassa piṭṭhiṃ gahetvā laṅghitvā ito cito ca caṅkamanakīḷanāni.
Muṇḍakātiādīsu muṇḍe muṇḍāti samaṇe ca samaṇāti vattuṃ vaṭṭeyya. Ime pana hīḷentā "muṇḍasamaṇakā"ti āhaṃsu. Ibbhāti gahapatikā. Kaṇhāti kaṇhā, kāḷakāti attho. Bandhupādāpaccāti ettha bandhūti brahmā adhippeto. Taṃ hi brāhmaṇā pitāmahoti voharanti. Pādānaṃ apaccā pādāpaccā, brahmuno piṭṭhipādato jātoti adhippāyo. Tesaṃ kira ayaṃ laddhi "brāhmaṇā brahmuno mukhato nikkhantā, khattiyā urato, vessā nābhito, suddā jānuto, samaṇā piṭṭhipādato"ti. Bharatakānanti kuṭumbikānaṃ. Kuṭumbikā hi yasmā raṭṭhaṃ bharanti, tasmā bharatāti vuccanti. Ime pana paribhavaṃ katvā vadamānā "bharatakānan"ti āhaṃsu.