Aparo gaṅgāya nadiyā tiriyaṃ patito vālikāya ottharito antarasetu viya bahunnaṃ paccayo jāto, ubhosu tīresu veḷunaḷakarañjakakudhādayo uppalavitvā tattheva lagganti. Tathā nānāvidhā gacchā vuyhamānā bhinnamusalabhinnasuppa- ahikukkurahatthiassādikuṇapānipi tattheva lagganti, mahāgaṅgāpi naṃ āsajja bhijjitvā dvidhā gacchati, macchakacchapakumbhīlamakarādayopi tattheva vāsaṃ kappenti. Ayampi tiriyaṃ patitvā mahājanassa paccayattakatabhāvena gaṅgaṃ otaritvā vaṅkaṭṭhānesu vilāsamāno sāgaraṃ patvā maṇivaṇṇe ūmipiṭṭhe sobhituṃ na labhati. (8)

Iti bhagavā imehi aṭṭhahi dosehi vimuttattā sotapaṭipannassa dārukkhandhassa apare samuddapattiyā antarāyakare aṭṭha dose dassetuṃ amuṃ mahantaṃ dārukkhandhaṃ gaṅgāya nadiyā sotena vuyhamānanti. Tattha na thale ussīdissatīti thalaṃ nābhiruhissati. Na manussaggāho gahessatīti "mahāvatāyaṃ dārukkhandho"ti disvā uḷumpena taramānā gantvā gopānasīādīnaṃ atthāya manussā na gaṇhissanti.

@3 Sī. paccayatthakatabhāvena, ka. paccatthikabhāvena 4 ka. pattaṭṭhānesu

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทารุขันธสูตร ที่ ๑”