Pañcannetaṃ kāmaguṇānaṃ adhivacananti yathā hi āvaṭṭe patitadārukkhandho antoyeva pāsāṇādīsu āhatasamabbhāhato bhijjitvā cuṇṇavicuṇṇaṃ hoti, evaṃ pañcakāmaguṇāvaṭṭe patitapuggalo catūsu apāyesu kammakaraṇakhuppipāsādidukkhehi āhatasamabbhāhato dīgharattaṃ cuṇṇavicuṇṇataṃ āpajjati. Tena vuttaṃ "pañcannetaṃ kāmaguṇānaṃ adhivacanan"ti.

Dussīloti nissīlo. Pāpadhammoti lāmakadhammo. Asucīti na suci. Saṅkassarasamācāroti "imassa maññe imassa maññe idaṃ kamman"ti evaṃ parehi saṅkāya saritabbasamācāro. Saṅkāya vā paresaṃ samācāraṃ caratītipi saṅkassarasamācāro. Tassa hi dve tayo jane kathente disvā "mama dosaṃ maññe kathentī"ti tesaṃ samācāraṃ saṅkassarati dhāvatītipi saṅkassarasamācāro.

Samaṇapaṭiññoti salākaggahaṇādīsu "kittakā vihāre samaṇā"ti gaṇanāya āraddhāya "ahampi samaṇo, ahampi samaṇo"ti paṭiññaṃ deti, salākaggahaṇādīni

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๑๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทารุขันธสูตร ที่ ๑”