Tiṇanti senāsanachadanatiṇaṃ. Pariyesitabbanti tiṇacchadane vā iṭṭhakacchadane vā gehe palujjante yehi taṃ kāritaṃ, tesaṃ santikaṃ gantvā "tumhehi kāritasenāsanaṃ ovassati, na sakkā tattha vasitun"ti ācikkhitabbaṃ. Manussā sakkontā karissanti, asakkontā "tumhe vaḍḍhakiṃ gahetvā kārāpetha, mayaṃ te saññāpessāmā"ti vakkhanti. Evaṃ vutte kāretvā tesaṃ ācikkhitabbaṃ. Manussā vaḍḍhakīnaṃ dātabbaṃ dassanti. Sace āvāsasāmikā natthi, aññesampi bhikkhācāravattena ārocetvā kāretuṃ vaṭṭati. Idaṃ sandhāya "pariyesitabban"ti vuttaṃ.

Dārunti senāsane gopāṇasiādīsu palujjamānesu tadatthāya dāruṃ. Sakaṭanti gihivikataṃ katvā tāva kālikasakaṭaṃ. Na kevalañca sakaṭameva, aññampi vāsipharasukudālādiupakaraṇaṃ evaṃ pariyesituṃ vaṭṭati. Purisoti hatthakammavasena puriso pariyesitabbo. Yaṅkiñci hi purisaṃ "hatthakammaṃ āvuso katvā dassasī"ti vatvā "dassāmi bhante"ti vutte "idañcidañca karohī"ti yaṃ icchati, taṃ kāretuṃ vaṭṭati. Na tvevāhaṃ gāmaṇi kenaci pariyāyenāti jātarūparajataṃ panāhaṃ kenacipi kāraṇena pariyesitabbanti na vadāmi.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๓๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มณิจูฬกสูตร”