Kattha panāyaṃ vihāsīti? catūsu ṭhānesu vihāsi. Sunāparantaraṭṭhaṃ tāva Pavisitvā ca abbuhatthapabbate nāma pavisitvā vāṇijagāmaṃ piṇḍāya pāvisi. Atha naṃ kaniṭṭhabhātā sañjānitvā bhikkhaṃ datvā "bhante aññattha agantvā idheva vasathā"ti paṭiññaṃ kāretvā tattheva vasāpesi.

Tato samuddagirivihāraṃ nāma agamāsi. Tattha ayakantapāsāṇehi paricchinditvā katacaṅkamo atthi, koci taṃ samattho nāma natthi. Tattha samuddavīciyo āgantvā ayakantapāsāṇesu paharitvā mahāsaddaṃ karonti. Thero "kammaṭṭhānaṃ manasikarontānaṃ phāsuvihāro hotū"ti samuddaṃ nissaddaṃ katvā adhiṭṭhāsi.

Tato mātulagiriṃ nāma agamāsi. Tatthapi sakuṇasaṃgho ussanno rattiñca divā ca saddo ekābaddho va ahosi. Thero "idaṃ ṭhānaṃ na phāsukan"ti tato

So vāṇijagāmassa nātidūro nāccāsanno gamanāgamanasampanno vivitto appasaddo, thero "imaṃ ṭhānaṃ phāsukan"ti tattha rattiṭṭhānadivāṭṭhānacaṅkamaṭṭhānādīni kāretvā vassaṃ upagacchi. Evaṃ catūsu ṭhānesu vihāsi.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ปุณณสูตร”