บุคคลนั้นถูกต้องผัสสะแล้วมีสติไม่กำหนัดในผัสสะ

มีจิตคลายกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งไม่ติดใจอารมณ์นั้นอยู่

เมื่อเขาถูกต้องผัสสะและเสวยเวทนาอยู่ ฯลฯ

เมื่อเขาไม่สั่งสมทุกข์อยู่อย่างนี้

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๓๙๐

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สังคัยหสูตร ที่ ๒”