๑. สัพพสูตร

[๒๔] สพฺพํ โว ภิกฺขว เทสิสฺสามิ ตํ สุณาถ ฯ กิญฺจ ภิกฺขเว สพฺพํ จกฺขุญฺเจว รูปา จ โสตญฺจ สทฺทา จ ฆานญฺจ คนฺธา จ ชิวฺหา จ รสา จ กาโย จ โผฏฺฐพฺพา จ มโน จ ธมฺมา จ ฯ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว สพฺพํ ฯ โย ภิกฺขเว เอวํ วเทยฺย อหเมตํ สพฺพํ ปจฺจกฺขาย อญฺญํ

[๑] ปญฺญเปสฺสามีติ ฯ ตสฺส วาจา วตฺถุเทวสฺส ๒ ฯ ปุฏฺโฐ จ น สมฺปาเยยฺย ๓ อุตฺตรึ จ วิฆาตํ อาปชฺเชยฺย ฯ ตํ กิสฺส เหตุ ฯ ยถา ตํ ภิกฺขเว อวิสยสฺมินฺติ ฯ ปฐมํ ฯ

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สัพพสูตร