๙. สังโยชนสูตร
เล่มที่ ๑๘ · ข้อ ๑๘๙ · บรรทัด ๒๗๘๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๘๙] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง สังโยชน์และสังโยชน์ เธอทั้งหลายจงฟังธรรมนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง สังโยชน์ และสังโยชน์เป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งสังโยชน์และสัง โยชน์นั้น คือรูปที่จะพึงรู้แจ้งด้วยจักษุ อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ น่ารัก ชักให้ใคร่ ชวนให้กำหนัดเหล่านี้เรียกว่าธรรมเป็นที่ตั้งแห่งสังโยชน์ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน รูปนั้น เป็นตัวสังโยชน์ในรูปนั้น ฯลฯ ธรรมารมณ์ที่จะพึงรู้แจ้งด้วยใจ อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ น่ารัก ชักให้ใคร่ ชวนให้กำหนัด เหล่านี้เรียกว่า ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งสังโยชน์ ความ กำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในธรรมารมณ์นั้น เป็นตัวสังโยชน์ในธรรมารมณ์นั้น ฯ จบสูตรที่ ๙อุปาทานสูตร
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๘ ข้อ ๑๘๙ หน้าที่ ๑๑๐ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๒. โลกกามคุณวรรค
- ๑. มารปาสสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๖๕ · บรรทัด ๒๓๗๐
- ๒. มารปาสสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๖๗ · บรรทัด ๒๓๙๒
- ๓. โลกกามคุณสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๖๙ · บรรทัด ๒๔๑๑
- ๔. โลกกามคุณสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๓ · บรรทัด ๒๕๐๓
- ๕. สักกสูตรข้อ ๑๗๗ · บรรทัด ๒๕๙๙
- ๖. ปัญจสิขสูตรข้อ ๑๘๐ · บรรทัด ๒๖๒๙
- ๗. สารีปุตตสูตรข้อ ๑๘๓ · บรรทัด ๒๖๕๓
- ๘. ราหุลสูตรข้อ ๑๘๗ · บรรทัด ๒๖๙๗
- ๑๐. อุปาทานสูตรข้อ ๑๙๐ · บรรทัด ๒๗๙๘