พระสุตตันตปิฎก · ๒. มิคชาลวรรค
๔. สมิทธิสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๘ · ข้อ ๗๓ · บรรทัด ๘๖๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๗๓] ... ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า สัตว์ สัตว์ ดังนี้ ด้วยเหตุเพียงเท่าไร พระเจ้าข้า จึงเป็นสัตว์หรือบัญญัติว่าสัตว์ ฯลฯ จบสูตรที่ ๔ สมิทธิสูตรที่ ๓
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๘ ข้อ ๗๓ หน้าที่ ๓๗ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๒. มิคชาลวรรค
- ๑. มิคชาลสูตร ที่ ๑ข้อ ๖๖ · บรรทัด ๗๗๑
- ๒. มิคชาลสูตร ที่ ๒ข้อ ๖๘ · บรรทัด ๘๑๔
- ๓. สมิทธิสูตร ที่ ๑ข้อ ๗๑ · บรรทัด ๘๔๕
- ๕. สมิทธิสูตร ที่ ๓ข้อ ๗๔ · บรรทัด ๘๖๙
- ๖. สมิทธิสูตร ที่ ๔ข้อ ๗๕ · บรรทัด ๘๗๓
- ๗. อุปเสนสูตรข้อ ๗๗ · บรรทัด ๘๘๕
- ๘. อุปวาณสูตรข้อ ๗๘ · บรรทัด ๙๐๘
- ๙. ผัสสายตนสูตร ที่ ๑ข้อ ๘๕ · บรรทัด ๙๔๘
- ๑๐. ผัสสายตนสูตร ที่ ๒ข้อ ๘๖ · บรรทัด ๙๖๙
- ๑๑. ผัสสายตนสูตร ที่ ๓ข้อ ๘๗ · บรรทัด ๙๙๐