คำว่า ขวนขวายประกอบการเจริญอสุภะอันเกลื่อนกล่นด้วยอาการเป็นอเนกนั้นอยู่ คือ เป็นผู้ประกอบแล้วประกอบเล่าอยู่.

คำว่า อึดอัด คือ เป็นทุกข์ เพราะกายนั้น.

คำว่า ระอา คือ รู้สึกละอายอยู่.

คำว่า เกลียด คือ ยังความเกลียดชังให้เกิดขึ้นอยู่.