บทว่า แตกร้าว ได้แก่ แตกทั่วไป.

บทว่า เสีย ได้แก่ ชุ่มน้ำแล้วก็เปื่อยเน่า.

บทว่า ถูกลมและแดดกระทบแล้ว ความว่า ถึงความไม่มีรส เพราะลมและแดดกระทบแล้ว.

บทว่า ไม่แข็ง ได้แก่ ไม่ถือเอาแก่น คือยังไม่เกิดแก่น.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑,๑๕๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “สรกานิสูตร ที่ ๒”