กณฺหนฺติ อกุสลธมฺมํ. สุกฺกนฺติ กุสลธมฺมํ.

บทว่า กณฺหํ คือ อกุศลธรรม. บทว่า สุกฺกํ คือ กุศลธรรม.

บทว่า โอกา อโนกํ ได้แก่ จากวัฏฏะอาศัยนิพพาน.

บทว่า อาคมฺม ได้แก่ ปรารภ หมายถึงอาศัย.