บทว่า พฺรหฺมยานํ อนุตฺตรํ ได้แก่ ยานอันประเสริฐ ไม่มียานอื่นเหมือน.

บทว่า นิยฺยนฺติ ธีรา โลกมฺหา ความว่า ยานนั่นย่อมมีแก่ชนเหล่าใด ชนเหล่านั้นเป็นนักปราชญ์ คือคนพวกบัณฑิตย่อมออก คือย่อมไปจากโลก.

บทว่า อญฺญทตฺถุ ได้แก่ โดยส่วนเดียว.

บทว่า ชยํ ชยํ ความว่า ชัยชนะอยู่ซึ่งข้าศึกทั้งหลายมีราคะเป็นต้น. จบอรรถกถาพราหมณสูตรที่ ๔