ความน้อมจิตไปในธรรมนั้น ๑.

ก็สติสัมโพชฌงค์ย่อมเกิดขึ้นในฐานะ ๗ มีการก้าวไปเป็นต้น ด้วยสติสัมปชัญญะ ด้วยการหลีกเว้นคนลืมสติ เช่นกาทิ้งเหยื่อ ด้วยการคบคนมีสติตั้งมั่น เช่นพระติสสทัตตเถระและพระอภัยเถระเป็นต้น และด้วยมีจิตน้อมไป โน้มไป โอนไป เพื่อให้เกิดสติขึ้นไปอิริยาบถมีการยืนและการนั่งเป็นต้น. ส่วนสติสัมโพชฌงค์นั้นอันเกิดขึ้นด้วยเหตุ ๔ ประการอย่างนี้แล้วย่อมเจริญเต็มที่ด้วยอรหัตมรรค.

ธรรม ๗ ประการย่อมเป็นไปเพื่อความเกิดขึ้นแห่งธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ คือ

ความเป็นผู้ไต่ถาม ๑