บทว่า สเทวเก ได้แก่ ในโลกพร้อมด้วยเทวโลกกับด้วยเทพดาทั้งหลาย.

แม้ในบทว่า สมารกะเป็นต้น ก็มีนัยนี้เหมือนกัน.

ท่านแสดงว่า เรายังไม่แลเห็นเทวดาหรือมนุษย์นั้นในโลก อันพร้อมด้วยเทวโลกเป็นต้นที่ต่างกันนั้น หมายถึงสัตว์โลก แม้โดยฐานะ ๕ คือหมู่สัตว์ ๒ เพิ่มฐานะ ๓ ในโลกด้วยอาการอย่างนี้.

บทว่า อิโต วา ปน สุตฺวา ได้แก่ หรือฟังจากศาสนานี้ของเรา.