บทว่า อมฺพิลคฺเคหิ ได้แก่ มีส่วนเปรี้ยว.

ในบททั้งปวงก็นัยนี้แล.

บทว่า อภิหรติ ได้แก่ เหยียดมือออกเพื่อต้องการรับ.

บทว่า พหุํ คณฺหาติ ความว่า เมื่อรับมากโดยรับครั้งเดียวก็ดี รับบ่อยๆ ก็ดี ก็ชื่อว่ารับมากอยู่นั่นเอง.