ก็แล แม้เวทนาที่เป็นไปในอารมณ์ที่กำหนด ถือเอาเหล่าใดที่รู้แจ้งแล้ว ย่อมเกิดขึ้น เวทนาที่รู้แจ้งแล้วเหล่านั้น ก็ชื่อว่าย่อมถึงความดับไปสิ้นไป.

แม้ในเรื่องวิตกเป็นต้น ก็ทำนองเดียวกันนี้แหละ

คำที่เหลือในทุกบท มีใจความตื้นแล้วทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาอนนุสสุตสูตรที่ ๔