ขยสูตร

๖-๗. ตณฺหกฺขยสุตฺตาทิวณฺณนา

[๒๐๗-๒๐๘] ฉฏฺเฐ เอตทโวจาติ "อิมิสฺสํ ปริสติ นิสินฺโน อุทายิตฺเถโร นาม อนุสนฺธิกุสโล ภิกฺขุ อตฺถิ, โส มํ ปุจฺฉิสฺสตีติ ภควตา โอสาปิตเทสนํ ญตฺวา เทสนานุสนฺธึ ฆเฏสฺสามี"ติ ปุจฺฉนฺโต เอตํ อโวจ. วิปุลนฺติอาทิ สพฺพํ สุภาวิตตฺตํ สนฺธาย วุตฺตํ. สุภาวิโต หิ สติสมฺโพชฺฌงฺโค วิปุโล จ มหคฺคโต จ อปฺปมาโณ จ อพฺยาปชฺโฌ จ นาม โหติ. โส หิ ปตฺถฏตฺตา วิปุโล, มหนฺตภาวํ คตตฺตา มหคฺคโต, วุฑฺฒิปฺปมาณตฺตา อปฺปมาโณ, นีวรณานํ

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “ขยสูตร”