เสขสูตร

๓. เสขสุตฺตวณฺณนา

[๕๒๓] ตติเย น เหว โข กาเยน ผุสิตฺวา วิหรตีติ น นามกาเยน ผุสิตฺวา ปฏิลภิตฺวา วิหรติ, ผุสฺสิตุํ ปฏิลภิตุํ น สกฺโกติ. ปญฺญาย จ อติวิชฺฌ ปสฺสตีติ ปจฺจเวกฺขณปญฺญาย ปน "อุปริ อรหตฺตผลินฺทฺริยํ นาม อตฺถี"ติ ปชานาติ. อเสขภูมิยํ ผุสิตฺวา วิหรตีติ ปฏิลภิตฺวา วิหรติ. ปญฺญายาติ ปจฺจเวกฺขณปญฺญาย "อรหตฺตผลินฺทฺริยํ นาม อตฺถี"ติ ปชานาติ. น กุหิญฺจิ กิสฺมิญฺจีติ เทฺวปิ อญฺญมญฺญเววจนาเนว, กิสฺมิญฺจิ ภเว น อุปฺปชฺชิสฺสนฺตีติ อตฺโถ. อิมสฺมึ สุตฺเต ปญฺจินฺทฺริยานิ โลกุตฺตรานิ, ฉ โลกิกานิ วฏฺฏนิสฺสิตาเนว กถิตานิ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๒๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “เสขสูตร”