คิลายนสูตร

๔. คิลานสุตฺตวณฺณนา

[๑๐๕๐] จตุตฺเถ น โข ปเนตนฺติ น โข อเมฺหหิ เอตํ. สปญฺโญ อุปาสโกติ โสตาปนฺโน อธิปฺเปโต. อสฺสาสนิเยหิ ธมฺเมหีติ อสฺสาสกเรหิ ธมฺเมหิ. อสฺสาสตายสฺมาติ อสฺสาสตุ อายสฺมา. มาริโสติ มรณปฏิพทฺโธ. มรณธมฺโมติ มรณสภาโว. อธิโมเจหีติ ฐเปหิ. อธิโมจิตนฺติ ฐปิตํ. เอวํ วิมุตฺตจิตฺตสฺสาติ เอวํ อรหตฺตผลวิมุตฺติยา วิมุตฺตจิตฺตสฺส. ยทิทํ วิมุตฺติยา วิมุตฺตนฺติ ยํ อิทํ วิมุตฺตึ อารพฺภ วิมุตฺติยา นานากรณํ วตฺตพฺพํ สิยา, ตํ น วทามิ. ภิกฺขุสํฆสฺส หิ เจติยงฺคณโพธิยงฺคณวตฺเตสุ เจว อสีติกฺขนฺธกวตฺเตสุ จาติ อาคมนิยคุเณสุ ปมาณํ นาม นตฺถิ, ปฏิวิทฺเธ ปน มคฺเค วา ผเล วา อุปาสกานญฺจ ภิกฺขูนญฺจ นานากรณํ นตฺถิ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๓๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “คิลายนสูตร”