พรหมาสูตร

๘. พฺรหฺมสุตฺตวณฺณนา

[๓๘๔] อฏฺฐเม กาเย วา ภิกฺขูติ ตสฺมึ กาเล ภิกฺขุเยว นตฺถิ, เอวํ สนฺเตปิ โย สติปฏฺฐาเน ภาเวติ, โส กิเลสภินฺทเนน ภิกฺขูเยวาติ ทสฺเสนฺโต เอวมาห. เอกายนนฺติ เอกมคฺคํ. ชาติกฺขยนฺตทสฺสีติ ขาติยา ขโยติ จ อนฺโตติ จ นิพฺพานํ, ตํ ปสฺสตีติ อตฺโถ. มคฺคํ ปชานาตีติ เอกายนสงฺขาตํ เอกมคฺคภูตํ มคฺคํ ปชานาติ. เอกายนมคฺโค วุจฺจติ ปุพฺพภาคสติปฏฺฐานมคฺโค, ตํ ปชานาตีติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “พรหมาสูตร”