เสทกสูตร ที่ ๒

๑๐. ชนปทกลฺยาณีสุตฺตวณฺณนา

[๓๘๖] ทสเม ชนปทกลฺยาณีติ ชนปทมฺหิ กลฺยาณี อุตฺตมา ฉสรีรโทสรหิตา ปญฺจกลฺยาณสมนฺนาคตา. สา หิ ยสฺมา นาติทีฆา นาติรสฺสา, นาติกิสา

ปรมปาสาวินีติ เอตฺถ จ ปสวนํ ปสาโว, ปวตฺตตีติ อตฺโถ. ปสาโว เอว ปาสาโว. ปรโม ปาสาโว ปรมปาสาโว, โส อสฺสา อตฺถีติ ปรมปาสาวินี. นจฺเจ จ คีเต จ อุตฺตมปวตฺติ เสฏฺฐกิริยา, อุตฺตมเมว นจฺจํ นจฺจติ, คีตํ วา คายตีติ วุตฺตํ โหติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมว. อิเมสุ ปน ทฺวีสุ สุตฺเตสุ ปุพฺพภาควิปสฺสนาว กถิตาติ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “เสทกสูตร ที่ ๒”