สาธุกํ มนสิการนฺติ ปีติปฏิสํเวทิตาทิวเสน อุปฺปนฺนํ ๑- สุนฺทรํ มนสิการํ. กึ ปน มนสิกาโร สุขา เวทนา โหตีติ? น โหตีติ, เทสนาสีสํ ปเนตํ. ยเถว หิ "อนิจฺจสญฺญาภาวนานุโยคมนุยุตฺตา"ติ ๒- เอตฺถ สญฺญานาเมน ปญฺญา วุตฺตา, เอวมิธาปิ มนสิการนาเมน ฌานเวทนา วุตฺตาติ เวทิตพฺพา. เอตสฺมึ หิ จตุกฺเก ปฐมปเท ปีติสีเสน เวทนา วุตฺตา. ทุติยปเท สุขนฺติ สรูเปเนว วุตฺตา. จิตฺตสงฺขารปททฺวเย "สญฺญา จ เวทนา จ เจตสิกา เอเต ธมฺมา จิตฺตปฺปฏิพทฺธา จิตฺตสงฺขารา"ติ ๓- วจนโต "วิตกฺกวิจาเร ฐเปตฺวา สพฺเพปิ จิตฺตสมฺปยุตฺตกา ธมฺมา จิตฺตสงฺขาเร สงฺคหิตา"ติ วจนโต จิตฺตสงฺขารนาเมน เวทนา วุตฺตา. ตํ สพฺพํ มนสิการนาเมน สงฺคเหตฺวา อิธ "สาธุกํ มนสิการนฺ"ติ อาห.

เอวํ สนฺเตปิ ยสฺมา เอสา เวทนา อารมฺมณํ น โหติ, ตสฺมา เวทนานุปสฺสนา น ยุชฺชตีติ. โน น ยุชฺชติ, มหาสติปฏฺฐานาทีสุปิ หิ ตํ ตํ สุขาทีนํ วตฺถุํ กตฺวา เวทนา เวทยติ, ตํ ปน เวทนา ปวตฺตึ อุปาทาย "อหํ เวทยามี"ติ โวหารมตฺตํ โหติ, ตํ สนฺธาย "สุขํ เวทนํ เวทยมาโน สุขํ เวทนํ

"ทฺวีหากาเรหิ ปีติ ปฏิสํวิทิตา โหติ, อารมฺมณโต จ