@๖ ม. อุปฺปนฺนํ อุปฺปชฺเชยฺย ๗ สี.,ก. ปสาทญฺญถตฺตํ ๘ สี.,ก. สรกานิเอว มตฺตโส นิชฺฌานํ ขมนฺตีติ ปมาเณน จ โอโลกนํ ขมนฺติ. อิมินา ธมฺมานุสาริมคฺคฏฺฐปุคฺคลํ ทสฺเสติ. อคนฺตา นิรยนฺติ มคฺคฏฺฐปุคฺคโล หิ อปายโต ปริมุตฺโตติ วา ปริมุจฺจิสฺสตีติ วา วตฺตุํ น วฏฺฏติ. ปริมุจฺจตีติ ปน วตฺตุํ วฏฺฏติ. ยสฺมา จ ปริมุจฺจติ, ตสฺมา คนฺตา นาม น โหตีติ "อคนฺตา"ติ วุตฺโต, น คจฺฉตีติ อตฺโถ. สทฺธามตฺตํ เปมมตฺตนฺติ อิมินา สทฺธานุสาริมคฺคฏฺฐปุคฺคลํ ทสฺเสติ. มหาสาลาติ สมีเป ฐิเตว จตฺตาโร มหาสารรุกฺเข ทสฺเสนฺโต อาห. มรณกาเล สิกฺขํ สมาทิยีติ มรณสมเย ตีสุ สิกฺขาสุ ปริปูริการี อโหสีติ ทสฺเสติ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๓๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “สรกานิสูตร ที่ ๑”