๔. อามกธญฺญสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๕๔] อามกธญฺญปฏิคฺคหณาติ สาลิวีหิยวโคธูมกงฺคุวรกกุทฺรูสกสงฺขาตสฺส สตฺตวิธสฺสาปิ อามกธญฺญสฺส ปฏิคฺคหณา. น เกวลญฺจ เอเตสํ ปฏิคฺคหณเมว, อามสนมฺปิ ภิกฺขูนํ น วฏฺฏติเยว.

๕. อามกมํสสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๕๕] อามกมํสปฏิคฺคหณาติ เอตฺถ อญฺญตฺร อุทฺทิสฺส ๒- อนุญฺญาตา. อามกมํสมจฺฉานํ ปฏิคฺคหณเมว ภิกฺขูนํ น วฏฺฏติ, โน อามสนํ.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๓๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “นัจจสูตร”