๑๐. อุทายิสุตฺตวณฺณนา

[๒๑๑] ทสเม อพหุกโตติ อกตพหุมาโน. อุกฺกุชฺชาวกุชฺชนฺติ เอตฺถ อุกฺกุชฺชํ วุจฺจติ อุทโย, อวกุชฺชํ วโยติ อุทยพฺพยวเสน ปริวตฺเตนฺโต สมฺมสนฺโตติ ทีเปติ. ธมฺโม จ เม ภนฺเต อภิสมิโตติ วิปสฺสนาธมฺโม อภิสมาคโต.

อุทายิวคฺโค ตติโย.