๓. สีลสูตร

ว่าด้วยศีล

[๑๘๔] “ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่าใดสมบูรณ์ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ ๑- และวิมุตติญาณทัสสนะ ๒- การเห็น ๓- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี การได้ยิน ๔- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี การเข้าไปหา ๕- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี การเข้าไปนั่งใกล้ ๖- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี การระลึกถึง ๗- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี การบวชตาม ๘- ภิกษุเหล่านั้นก็ดี เรากล่าวว่า มีอุปการะมาก

ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะบุคคลได้ฟังธรรมของภิกษุเห็นปานนั้นแล้วย่อมหลีกออก ด้วยการหลีกออก ๒ อย่าง คือ (๑) หลีกออกทางกาย (๒) หลีกออกทางจิต เขา หลีกออกไปอยู่อย่างนั้นย่อมระลึก ตรึกถึงธรรมนั้น