“ท่านพระโคดม อะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวของวิมุตติ”

“พราหมณ์ นิพพานเป็นที่ยึดเหนี่ยวของวิมุตติ”

“ท่านพระโคดม อะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยวของนิพพาน”

“พราหมณ์ ท่านล่วงเลยปัญหาไป ไม่สามารถกำหนดที่สุดแห่งปัญหาได้ ด้วยว่า พรหมจรรย์ที่บุคคลอยู่จบแล้ว หยั่งลงสู่นิพพาน มีนิพพานเป็นเบื้องหน้า มีนิพพานเป็นที่สุด”